اگر این دنیا غریبه پرور است، تو آشنا بمان تو پای خوبیهایت بمان. مردم حرف میزنند، حرف باد میشود میوزد در هوا و تو را دورتر میکند از تمام کسانی که «باور» برایشان یک چهار حرفی نا آشناست. اگر کسی معنای عاشقانههایت را نفهمید؛ بر روی عشق خط نکش! عاشقانههایت را محکم در آغوش بگیر و بگذار برای داشتنش آغوشت را بفهمند. دنیا خوب، بد، زشت، زیبا فراوان دارد. تو خوب باش... تو زیبا بمان، و بگذار با دیدنت هر رهگذر نا امیدی لبخند بزند، رو به آسمان نگاه کند و زیر لب
برچسب:
نویسنده: حامد رنجبر